خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نفس از توبه صادق دم عیسی گردددست از بیعت تقوی ید بیضا گردد
۲
پرتو شمع محال است به روزن نرسددل چو روشن شود اعضاء همه بینا گردد
۳
گرد عصیان اگر از چهره دل پاک کنیاز فروغ تو زمین آینه سیما گردد
۴
لب اگر از لب پیمانه می بردارینفس پاک تو جان بخش چو عیسی گردد
صفحهٔ ۱ از ۲