خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در واکرده، در بسته ز دربان گردددولت از خانه در بسته گریزان گردد
۲
آه مظلوم اثر در دل ظالم نکنددر سیه خانه کجا دود نمایان گردد؟
۳
زان به صحرا ننهم روی که مجنون مراآتشی نیست که محتاج به دامان گردد
۴
کوه را شورش من سر به بیابان داده استکیست مجنون که مرا سلسله جنبان گردد
صفحهٔ ۱ از ۳