خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواب هرکس ز خیال تو پریشان گرددزلف شب در نظرش سنبل و ریحان گردد
۲
دلم آشفته ز جمعیت یاران گرددهمچو سی پاره که در جمع پریشان گردد
۳
می شود فاختگان را خط آزادی سرودر ریاضی که نهال تو خرامان گردد
۴
هرکه چون شانه کند دست درازی با زلفتخته مشق دو صد زخم نمایان گردد
صفحهٔ ۱ از ۲