خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردداین ورق از نفس سوخته برمی‌گردد
۲
چشم خورشید که در خیره نگاهی مثل استدر گلستان تو پوشیده نظر می‌گردد
۳
ماه شبگرد من از خانه چو آید بیرونماه از هاله نهان زیر سپر می‌گردد
۴
بر نظر منت پیراهن یوسف داردهر نگاهی که ز رخسار تو برمی‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۴