خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چهره ات رنگ ز گلدسته مینا داردغنچه ات درس تبسم ز مسیحا دارد
۲
عرصه خانه خشت و گل خم دلگیرستدختر رز هوس چادر مینا دارد
۳
دلم از گریه مستانه مدد می طلبداین گل ابر نظر بر لب دریا دارد
۴
بوی پیراهن اگر تند رود معذورستدشمنی در پی چون چشم زلیخا دارد
صفحهٔ ۱ از ۲