خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد
۲
سخن سرد چه تأثیر کند در دل گرم؟جوش دریا چه غم از خامی عنبر دارد؟
۳
خوان خورشید ز سرپوش بود مستغنیسر آزاده ما ننگ ز افسر دارد
۴
عیب خود را چه خیال است نپوشد نادان؟کل محال است کلاه از سر خود بردارد
صفحهٔ ۱ از ۳