خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن نو خط تو سرمایه نازی داردکه ز هر حلقه خط چشم نیازی دارد
۲
گرچه از غمزه بیرحم تو دل نومیدستبه سر زلف تو امید درازی دارد
۳
حسن خود رای مسخر نشود شاهان رادل محمود به این خوش که ایازی دارد
۴
آن کس از خار ره عشق تواند گل چیدکه ز هر آبله ای چشم فرازی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲