خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرداین ترنجی است که بر هر که خورد جان نبرد
۲
هوس از حسن شود کامروا بیش از عشقجیب و دامان تهی طفل ز بستان نبرد
۳
نوبر گوی سعادت نکند چوگانشهر که چون غنچه سر خود به گریبان نبرد
۴
بی نیازی در جنت به رخش باز کندمور اگر حاجت خود را به سلیمان نبرد
صفحهٔ ۱ از ۴