خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی آیینه دل تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد
۲
از پریشان سخنی عمر قلم شد کوتاهزندگی در سر گفتار نمی باید کرد
۳
بالش نرم، کمینگاه گرانخوابیهاستتکیه بر دولت بیدار نمی باید کرد
۴
ای گل از آتش اگر خط امان می خواهیخنده بر مرغ گرفتار نمی باید کرد
صفحهٔ ۱ از ۳