خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو نهان از دل بی کینه نمی باید کرداینقدر ناز به آیینه نمی باید کرد
۲
در جوانی ز می ناب گذشتن ستم استشنبه خود شب آدینه نمی باید کرد
۳
می توان تا گره زلف پریشانی ساختدل خود را گره سینه نمی باید کرد
۴
می برد دیده بی شرم طراوت ز عذارجلوه بی پرده در آیینه نمی باید کرد
صفحهٔ ۱ از ۲