خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌تو گر شاخ گلی دیده تماشا می‌کردمشق نظاره آن قامت رعنا می‌کرد
۲
دل صد پاره ما دفتر اگر وا می‌کردآتش لاله چه با دامن صحرا می‌کرد
۳
وصل جاوید حجاب نظر آگاهی استقطره ما سفری کاش ز دریا می‌کرد
۴
ماه رخسار تو انگشت‌نما بود آن روزکه فلک هاله آغوش مهیا می‌کرد
صفحهٔ ۱ از ۲