خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شعله شوق اگر در دل خارا گیردکعبه چون محمل لیلی ره صحرا گیرد
۲
یوسف این گرمی بازار ندیده است به خوابمهر در کوی تو شب جای تماشا گیرد
۳
ذره چون پرتو خورشید دلیلی داردما که داریم چراغی به ره ما گیرد؟
۴
ز اشتیاق لب میگون تو نزدیک شده استکه قدح پنبه به لب از سر مینا گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲