خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتی شکار گیرم رفتی شکار گشتیگفتی قرار یابم خود بی‌قرار گشتی
۲
خضرت چرا نخوانم کآب حیات خوردیپیشت چرا نمیرم چون یار یار گشتی
۳
گردت چرا نگردم چون خانه خداییپایت چرا نبوسم چون پایدار گشتی
۴
جامت چرا ننوشم چون ساقی وجودینقلت چرا نچینیم چون قندبار گشتی
صفحهٔ ۱ از ۵