خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد
۲
نیست امروز نظر بازی صائب با اشکعمرها رفت که با گریه نظر می بازد
۳
چه عجب دل اگر از شوق جگر می بازد؟نقد جان را به سر شعله شرر می بازد
۴
پیش ما سوخته جانان که نظر می بازیمحرف پروانه مگویید که پر می بازد
صفحهٔ ۱ از ۲