خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد
۲
نیست در خاطر سودازدگان فکر وصالبه چه دل غرقه دریا به گهر پردازد؟
۳
چشم بیمار تو درمانده تدبیر خودستفرصتی کو به من خسته جگر پردازد؟
۴
عاشق پاک نظر اوست که در خلوت وصلچشم پوشد ز تماشا، به خبر پردازد
صفحهٔ ۱ از ۳