خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد
۲
ریسمان بازی تقلید بود پیشه عقلعشق با سبحه و زنار نمی پردازد
۳
هر که چون نقطه زاندیشه فرو رفت به خویشهیچ با گردش پرگار نمی پردازد
۴
زور بر آینه صاف نیارد صیقلچرخ با مردم هموار نمی پردازد
صفحهٔ ۱ از ۳