خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد
۲
دل بیدار ازین گوشه نشینان مطلبکاین چراغی است که در خلوت عنقا سوزد
۳
چون سیاووش زآتش به سلامت گذردهر که امروز در اندیشه فردا سوزد
۴
گل چراغی است که روشن شود از باد سحرلاله شمعی است که در دامن صحرا سوزد
صفحهٔ ۱ از ۳