خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد
۲
بر دل از رهگذر خط تو چون خط غبارننشسته است غباری که ز جا برخیزد
۳
داغ غیرت به دل خضر و مسیحا سوزدلاله ای کز سر خاک شهدا برخیزد
۴
در بساطی که گهر گرد یتیمی داردچه غبار از دل غم دیده ما برخیزد؟
صفحهٔ ۱ از ۳