خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع با مضطرب از دست حمایت باشدمرگ بهتر ز حیاتی که به منت باشد
۲
ثمر از بید و گل از شوره زمین می چینداز تماشا نظر آن را که به عبرت باشد
۳
خاک را چاشنی شهد مصفا دادنچشمه کاری است که در شان قناعت باشد
۴
خط که پروانه قتل است هوسناکان راپیش بالغ نظران آیه رحمت باشد
صفحهٔ ۱ از ۳