خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قبله زن صفتان آینه زر باشدمرد را آینه زندان سکندر باشد
۲
از خموشی دهن غنچه پر از زر باشدصدف از بسته لبی مخزن گوهر باشد
۳
در سپرداری سیمین بدنان آفتهاستکه گریبان صدف چاک ز گوهر باشد
۴
باطن و ظاهر خود هر که کند صاف چو بحرظاهر و باطن او عنبر و گوهر باشد
صفحهٔ ۱ از ۵