خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشدزینت ساده دلان پاکی گوهر باشد
۲
پرده چشم خدابین نشود خودبینیمرد را آینه زندان سکندر باشد
۳
خود حسابان نگذارند به فردا کاریعید این طایفه روزی است که محشر باشد
۴
گشت در سنگ ملامت به تن زارم پنهانرشته شیرازه جمعیت گوهر باشد
صفحهٔ ۱ از ۳