خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون زخمه رجا را بر تار می‌کشانیکاهل روان ره را در کار می‌کشانی
۲
ای عشق چون درآیی در لطف و دلرباییدامان جان بگیری تا یار می‌کشانی
۳
ایمن کنی تو جان را کوری رهزنان رادزدان نقد دل را بر دار می‌کشانی
۴
سوداییان جان را از خود دهی مفرحصفراییان زر را بس زار می‌کشانی
صفحهٔ ۱ از ۴