خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ازان دورتر افتاده که واصل باشدیار وحشی تر ازان است که در دل باشد
۲
چهره لیلی اگر پرده شرمی داردچه ضرورست که زندانی محمل باشد؟
۳
عشق در وصل همان پرده نشین ادب استموج در بحر مقید به سلاسل باشد
۴
عاقبت خال لب لعل تو از خط شد سبزریشه در سنگ کند تخم چو قابل باشد
صفحهٔ ۱ از ۵