خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشدزمزم کعبه دل دیده پر نم باشد
۲
تا نبندی ز سخن لب، نشود دل گویانطق عیسی ثمر روزه مریم باشد
۳
دست حرص از دل سودازدگان کوتاه استدانه سوخته از مور مسلم باشد
۴
برگ عیش از چمن سبز فلک چشم مدارکه گلش کاسه دریوزه شبنم باشد
صفحهٔ ۱ از ۲