خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشدسور این طایفه در حلقهٔ ماتم باشد
۲
تلخی عیش بود لازم ارباب صفاکعبه را آب ز شورابهٔ زمزم باشد
۳
کی به فردوس دهد چهرهٔ گندم‌گون را؟هرکه در سلسلهٔ نسبت آدم باشد
۴
نیستند اهل تجرد پسر مادر خویشعیسی آن نیست که دلبستهٔ مریم باشد
صفحهٔ ۱ از ۳