خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمک صبح در آن است که خندان باشدبخیه ظلم است به زخمی که نمایان باشد
۲
نقش هستی نتوان در نظر عارف یافتعکس در بحر محال است نمایان باشد
۳
عکس از آیینه تصویر به جایی نرودحسن فرش است در آن دیده که حیران باشد
۴
شور سودای من از شورش مجنون کم نیستحلقه چشمی اگر سلسله جنبان باشد
صفحهٔ ۱ از ۳