خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد
۲
نظر پاک به خاک است برابر امروزورنه آیینه چرا حسرت دیدار کشد؟
۳
ذوق آزار اگر این است که من یافته امجای رحم است بر آن کس که ز پا خار کشد
۴
از جهان چشم بپوشید که این خاک سیاهسرمه خواب به چشم و دل بیدار کشد
صفحهٔ ۱ از ۳