خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند
۲
وای بر ساده دلانی که ز دریا چو حباباز پی کسب هوا خانه جدا ساخته اند
۳
از پریشان نفسیهای تو تاریک شده استورنه آیینه دل را بصفا ساخته اند
۴
جسم و جان تو نپیوسته به بازی برهمهر دو عالم به هم آورده ترا ساخته اند
صفحهٔ ۱ از ۴