خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به شاهان جهان مسند عزت دادندگوشه ای هم به من از ملک قناعت دادند
۲
دیولاخی است جهان در نظر وحشت منتا مراره به پریخانه عزلت دادند
۳
کیست بر حرف من انگشت گذارد دیگر؟کز خموشی به لبم مهر نبوت دادند
۴
یافت در بی بصری گمشده خود یعقوببصر از هر که گرفتند بصیرت دادند
صفحهٔ ۱ از ۳