خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه همین اهل خرد آینه اسرارندکه ز خود بیخبران نیز خبرها دارند
۲
نقطه هایی که درین دایره فرد آمده اندهمه حیرت زده گردش این پرگارند
۳
بی گره شو که به یک چشم زدن می گذرندرشته ها از نظر سوزن، اگر هموارند
۴
به ادب باش درین بزم که این پست و بلندهمه در کار، پی رونق موسیقارند
صفحهٔ ۱ از ۴