خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه از تاب کمر در خم ایمان دارندچه خرام است که این سرو نژادان دارند
۲
چون به نیرنگ دل از موی شکافان نبرند؟صد زبان در دهن این غنچه دهانان دارند
۳
شعله ای هست ز خونگرمی باطن همه راهمچو فانوس چراغی ته دامان دارند
۴
بوسه شان چاشنی عمر ابد می بخشدآب حیوان همه در چاه زنخدان دارند
صفحهٔ ۱ از ۲