خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیشه هایی که درستی ز شکستن دارندپشت بر کوه ز سنگینی دشمن دارند
۲
نور آیینه به اندازه خاکستر اوستتیره روزان جهان سینه روشن دارند
۳
شبروان گرچه به ظاهر ز سیه روزانندشمع خورشید نهان در ته دامن دارند
۴
بر ندارند ز دل چشم سبک پروازانچشم ازین خانه تاریک به روزن دارند
صفحهٔ ۱ از ۳