خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقانی که به تسلیم و رضا می باشندتا به گردن همه در آب بقا می باشند
۲
به خبر صلح کن از خلق که چون موج سراببیشتر اهل جهان دورنما می باشند
۳
برحذر باش که این دست و دهن آب کشانخانه پردازتر از سیل بلا می باشند
۴
غنچه خسبان که به ظاهر گره کار خودنداز برای دگران عقده گشا می باشند
صفحهٔ ۱ از ۲