خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جرم یوسف به چه تقریب عزیزان بخشند؟بیگناهی گنهی نیست که آسان بخشند
۲
نیست در طینت بیرحم تو چون بخشایشکاش صبری به من بی سر و سامان بخشند
۳
مورم اما عوض گوشه بی توشه خویشنپذیرم اگرم ملک سلیمان بخشند
۴
گل بی خار به خار سر دیوار رسدچون زکات رخ او را به گلستان بخشند
صفحهٔ ۱ از ۲