خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نفس زیر فلک دل به هوس راست کند؟زیر سرپوش، چراغی چه نفس راست کند؟
۲
چون مگس گیر، ز تسبیح ریایی زاهددام تزویر پی صید مگس راست کند
۳
دل افسرده به فریاد نگردد بیدارره خوابیده کجا قد به جرس راست کند؟
۴
تا به مقصد نرسد شوق نگیرد آرامسیل در راه محال است نفس راست کند
صفحهٔ ۱ از ۱