خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کندبه ازان است که صد میکده آباد کند
۲
چشم خفته است غزالی که ندارد شوخیمن و آن صید که خون در دل صیاد کند
۳
آخر ای پادشه حسن چه انصاف است این؟که در ایام تو عشق اینهمه بیداد کند
۴
یاد ایام جنون بر سر من بارد سنگکودکان را چو ز مکتب کسی آزاد کند
صفحهٔ ۱ از ۳