خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط شبرنگ چه با آن رخ پرنور کند؟برق را ابر محال است که مستور کند
۲
پیش آن کان ملاحت دهن خوبان چیست؟در نمکزار، نمکدان چه قدر شور کند؟
۳
ادب عشق مرا در حرم وصل گداختوقت آن خوش که تماشای تو از دور کند
۴
پرده صبح نقاب رخ خورشید نشدچون نهان داغ مرا مرهم کافور کند؟
صفحهٔ ۱ از ۳