خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم خود خواجه اگر سیر به تدبیر کندبه ازان است که صد گرسنه را سیر کند
۲
سالها شد دل خوش مشرب ما ویران استکیست در راه حق این بتکده تعمیر کند؟
۳
تربیت یافته عشق جوانمردم منچرخ نامرد که باشد که مرا پیر کند!
۴
سخن عشق اثر در دل زهاد نکردنفس صبح چه با غنچه تصویر کند؟
صفحهٔ ۱ از ۳