خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمه زمزم ما تیغ تو بیباک بودحلقه کعبه ما حلقه فتراک بود
۲
نیست یک سبزه بیگانه درین وحدتگاهگر ترا آینه از زنگ دویی پاک بود
۳
گریه بر عقده ما عقده دیگر افزودگره خاطر عاشق گره تاک بود
۴
حاصل از داغ جنون سینه چاکی داریمقسمت صبح ز خورشید دل چاک بود
صفحهٔ ۱ از ۲