خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خانه دل به صفا از نظر بسته بودفیض در کعبه مجاور ز در بسته بود
۲
نیست آزاده روان را غم اسباب سفرتوشه و راحله ما کمر بسته بود
۳
دیده بربند چو بادام درین باغ که مغزیکی از پردگیان نظر بسته بود
۴
جز دل من که ز عزلت گرهش باز شودنیست قفلی که کلیدش ز در بسته بود
صفحهٔ ۱ از ۴