خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود
۲
خط سبز تو محال است که از دل بروداین نه نقشی است که هرگز ز مقابل برود
۳
نیست بیرون ز سراپرده دل لیلی ماهر که خواهد به تماشا پی محمل برود
۴
ما نه آنیم که بر ما نکند رحم کسیخون ما پیشتر از دیده قاتل برود
صفحهٔ ۱ از ۴