خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود
۲
دامن برق کجا، پنجه خاشاک کجاخار در پای طلبکار تو مشکل برود
۳
چون نفس سوختگان کعبه رود بر اثرشهرکه در راه طلب بر اثر دل برود
۴
ترک اندیشه بود خضر ره فردروانچند عمر تو به اندیشه باطل برود؟
صفحهٔ ۱ از ۳