خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عارف از راه به سجاده تقوی نرودتیغ بر کف به سر منبر دعوی نرود
۲
با سیه دل ید بیضا چه تواند کردن؟زنگ کفر از دل فرعون به موسی نرود
۳
سطحیان چون به ته کار توانند رسید؟صورت از خاطر آیینه به معنی نرود
۴
خضر از رهزنی موج سراب آسوده استدل آگاه به دنبال تمنی نرود
صفحهٔ ۱ از ۲