خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حرص را تشنگی افزون به زر و مال شودچشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟
۲
بهره خواجه ز اسباب به جز محنت نیستعرق از بار گران قسمت حمال شود
۳
تا نمیرد، ز تردد نکشد پای حریصراحت مور در آن است که پامال شود
۴
می دود بس که پی خرمن مردم چشمتپوست وقت است بر اندام تو غربال شود
صفحهٔ ۱ از ۳