خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟تلخی می نمک تلخی بادام شود
۲
بوسه در ذائقه اش باده لب شیرین استتلخکامی که بدآموز به دشنام شود
۳
رهنوردان ترا مرگ نگیرد دامنبر شهید تو کفن جامه احرام شود
۴
لب جام از هوس بوسه دهن غنچه کندچون ز می صفحه رخسار تو گلفام شود
صفحهٔ ۱ از ۲