خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟پیش ازین قافله همچون خبر افتم چه شود؟
۲
مرده ام تا ز دل سنگ برون آمده امدر دل سوخته ای چون شرر افتم چه شود؟
۳
شهر چون لاله به دلسوختگان زندان استگر به صحرا من خونین جگر افتم چه شود؟
۴
چند اوقات به تعمیر صدف پوچ شود؟گر به فکر دل روشن گهر افتم چه شود؟
صفحهٔ ۱ از ۴