خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟سبز اگر از تو شود بوته خارم چه شود؟
۲
پیش ازان دم که رود کار من از دست برونگر تو بیرحم کنی چاره کارم چه شود؟
۳
از تماشای تو از دل سیهی محروممصیقلی گر کنی آیینه تارم چه شود؟
۴
غنچه از باده نگردد گل خمیازه مناگر از بوسه کنی رفع خمارم چه شود؟
صفحهٔ ۱ از ۴