خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کلکم از سیر بدخشان سخن می آیدسرخ رو از سر میدان سخن می آید
۲
شور غیرت به نمکدان مسیح افکندناز شکر خنده پنهان سخن می آید
۳
تیر از جوشن الماس ترازو کردناز کمین جنبش مژگان سخن می آید
۴
سبزی بخت به طاوس دهد راه آوردطوطیی کز شکرستان سخن می آید
صفحهٔ ۱ از ۳