خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنک جمله عالم از توست یک نشانیزخمت بر این نشانه آمد کنون تو دانی
۲
زخمی بزن دگر تو مرهم نخواهم از توگر یک جهان نماند چه غم تو صد جهانی
۳
در شرح درنیایی چون شرح سر حقیدر جان چرا نیایی چون جان جان جانی
۴
ماییم چون درختان صنع تو باد گردانخود کار باد دارد هر چند شد نهانی
صفحهٔ ۱ از ۲