خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم پرحرف و لب بوسه ربا می بایدحسن سهل است، ز معشوق ادا می باید
۲
سنبل زلف ترا یک سر مو نیست کمیگل رخسار ترا رنگ حیا می باید
۳
به سر زلف تسلی نتوان کرد مرادست گستاخ مرا بند قبا می باید
۴
نتوان دست به یک کاسه به یکسان کردنکاسه و کوزه زهاد جدا می باید
صفحهٔ ۱ از ۲